ταρπλευ

Για τύπους σαν τον Roy αγαπήσαμε το μπάσκετ

O Roy Tarpley κανονικά δεν θα έπρεπε να είχε παίξει ποτέ στην Ελλάδα. Με όλο τον σεβασμό στις ομάδες, δεν έπρεπε ποτέ να είχε φορέσει την φανέλα του Άρη, του Ολυμπιακού, του Ήρακλή και του Έσπερου…Των πρώτων δύο μόνο ίσως… Κάπου μετά τα 35-36 χρόνια και αντί κάποιου τεράστιου αντίτιμού, που θα ήταν το βασικό (αν οχι αποκλειστικό) του κίνητρο.. Εννοείται επίσης πως οι άσημες μπασκετικά λίγκες της Ασίας δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του..

Όλα αυτά, βέβαια, θα ίσχυαν αν τα πράγματα εξελίσσονταν κανονικά

Ο Τarpley, όμως, που σήμερα 10 Iανουαρίου άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 50 ετών μόνο κανονικός τύπος δεν ήταν…

Ο γεννημένος στις 28 Νοεμβρίου 1964 στη Νέα Υόρκη μπασκετμπολίστας ήταν το νούμερο 7 του («καταραμένου» όπως το λένε οι αμερικανοί) draft του NBA το 1986. Επιλέχθηκε από τους Dallas Mavericks πολύ πιο πάνω από ονόματα όπως οι Dennis Rodman (27) και Arvidas Sabonis (24) και το άξιζε… Ήταν προορισμένος για all star παίχτης, ίσως και για μέλος της dream team…Οι Mavericks τον επέλεξαν για «franchise player» αλλά ο Ρόι δεν είχε μόνο απίστευτο ταλέντο αλλά και τεράστιες αδυναμίες…

Βλέποντας τον κόσμο από τα 2,11 μ, με απίστευτη έφεση στο σκοράρισμα και τρομερό ταλέντο στο να κατεβάζει rebounds, ο Τάρπλει μπορούσε να παίζει και στις 5 θέσεις με την ίδια επιτυχία. Ο κόσμος του άνηκε…Έτσι τουλάχιστον φαινόταν…Στην πρώτη του χρονιά στο NBA μπήκε στην All-Star Team των rookies ενώ στην δεύτερη σεζόν του κατόρθωσε να αναδειχθεί καλύτερος 6ος παίκτης της χρονιάς..

Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζουν τα προβλήματα με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, οι συλλήψεις για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και οι τιμωρίες από το ΝΒΑ. Τον Μάρτιο 1991 έρχεταί ο αποκλεισμός του από το ΝΒΑ και το 1992 το «Βουνό» καταλήγει στον Άρη, που ψάχνει τον αντικαταστάτη του Γκάλη, που έχει αποχωρήσει με προορισμό τον Παναθηναϊκό.

Στον Άρη δείχνει το τεράστιο ταλέντο του και όλοι μιλάνε για τον καλύτερο Αμερικανό, που έχει παίξει ποτέ στην Ευρώπη. Aρχικά θα εντυπωσιάσει αλλά μετά λόγω τραυματισμού θα χάσει μεγάλο μέρος των αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδας και ο Άρης μοιάζει να μένει εκτός στόχων… Η σεζόν όμως θα κλείσει το 1993 με τον Άρη να κερδίζει το κύπελλο Ευρπώης και τον Τάρπλει να πρωταγωνιστεί στα σχετικά ματς…

Φυσικά, η αγάπη του για τις μπύρες δεν περιορίστηκε…Σε αγώνα του Άρη στην Ιταλία είχε «λαδώσει» τις καμαριέρες του ξενοδοχείου, που έμενε η ομάδα, για να του φέρνουν κρυφά κάτω από την μύτη των ανθρώπων των κίτρινων κασόνια με μπίρες… Επίσης, αξέχαστες έχουν μείνει οι δηλώσεις υπαλλήλου ξενοδοχείου της Χαλκίδας μετά το Άρης-Ολυμπιακός (ήταν τιμωρημένο το ΣΕΦ) ότι βρήκε κάτω από το κρεβάτι του Τάρπλεϊ πάνω από 40 κουτάκια …

Η επόμενη σεζόν τον βρίσκει στον Ολυμπιακό του Ιωαννίδη, που διεκδικεί στο τέλος της σεζόν το Κύπελλο Πρωταθλητριών στο Final Four που διοργανώνεται στο Τελ- Αβίβ.

Αντιγράφουμε από το ageofbasketball.net :
«Το προηγούμενο βράδυ πριν τον τελικό, ο Τάρπλεϊ έδειρε τον Μπάμπη Παπαδάκη (στον οποίο τα είχε μαζεμένα από πιο νωρίς στη σεζόν γιατί τον είχε… δείξει όταν ο Ιωαννίδης ρώτησε στα αποδυτήρια ποιος παίκτης δεν παίζει σύμφωνα με το συμβόλαιό του) και έφυγε από το ξενοδοχείο για να κάνει βόλτα… να ξεσκάσει. Το λαμπάκι της αυτοκαταστροφής είχε «ανάψει» με τον Ρόι να γυρνάει όλα τα μπαρ του Ισραήλ. Ο Ιωαννίδης στέλνει τον Γιάννη Γιαννάκη να τον βρει («αν δεν τον βρεις, μη γυρίσεις πίσω»). Ο Τάρπλεϊ επιστρέφει τα ξημερώματα «λιώμα» στο μεθύσι, ρίχνει άλλον ένα καυγά με τον Ιωαννίδη, για να χρειαστεί παρέμβαση του Σωκράτη Κόκκαλη για να πειστεί να ανέβει στο δωμάτιό του να κοιμηθεί. Λίγες ώρες μετά, στον τελικό, ο Τάρπλεϊ μοιάζει ξεκάθαρα μεθυσμένος.

Εκτός τόπου και χρόνου έχει 12 πόντους και 14 ριμπάουντ με 5 λάθη και 5/16 δίποντα σε 38 λεπτά. Μετά από κάποιο σημείο στο ματς (από την ανάπαυλα και μετά) απλώς σέρνεται στο παρκέ χωρίς να μπορεί να πάρει τα πόδια του. Ο Ολυμπιακός μένει σχεδόν 7,5 λεπτά χωρίς καλάθι εντός παιδιάς και ο Κορνίλιους Τόμπσον γράφει την ιστορία του ματς με τρίποντο λίγο πριν το τέλος (το 5ο του σε όλη τη διοργάνωση) μπροστά στον ανήμπορο Τάρπλεϊ.

Τα 30 ριμπάουντ του Τάρπλεϊ είναι ακόμη ως σήμερα ρεκόρ σε φάιναλ φορ. Η σεζόν τελειώνει, ο Τάρπλεϊ επιστρέφει στις Η.Π.Α., έχοντας αποκτήσει πια το προσωνύμιο… Μπιρόι (BeeRoy) για την αγάπη του προς τις μπύρες. Τα περίπτερα γύρω από το ΣΕΦ έκαναν χρυσές δουλειές, ενώ και μέσα στη σεζόν τα πράγματα πολλές φορές ξέφυγαν.

Στο τελευταίο ματς με την Μπάκλερ Μπολόνια στα προημιτελικά είναι εμφανώς μεθυσμένος και η εικόνα του να κρατιέται από το διχτάκι για να βρει ισορροπία προσπαθώντας να κάνει εμετό, μια φάση πριν το τέλος του ματς, είναι χαρακτηριστική. Τη μισή σεζόν ο Τάρπλεϊ μύριζε αλκοόλ από… 100 μέτρα απόσταση, αλλά όσο ο Ολυμπιακός κέρδιζε, η ομάδα προσπαθούσε να κρατήσει το θέμα υπό έλεγχο. Και πώς να κάνει διαφορετικά, αφού ο Τάρπλεϊ ήταν στα περισσότερα ματς καταπληκτικός;»

Η χρονιά ολοκληρώνεται με τον Τάρπλευ με την απόδοση του να δίνει στον Ολυμπιακό το πρωτάθλημα και το Κύπελλο στην Ελλάδα , με τα συγκεκριμένα τρόπαια, όμως, να αποτελούν το «κύκνειο άσμα» του τεράστιου αυτού παίχτη…
Προσπάθησε να επιστρέψει στο ΝΒΑ, όπου και αποβλήθηκε οριστικά το Δεκέμβρη του 1995, πάλι λόγω χρήσης ναρκωτικών. Στην συνέχεια και όντας πλέον σκιά του παλιού εαυτού του έκανε τον γυρολόγο σε διάφορες ομάδες στην Ασία, την Ρωσία, την Κύπρο και την Ελλάδα πραγματοποιώντας κάποια στιγμή μια τελευταία ανεπιτυχή προσπάθεια να επιστρέψει στο NΒΑ αλλά και προχωρώντας σε σχετική μήνυση προς την διοργανώτρια αρχή του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο όσον αφορά την αντιμετώπισης της οποίας είχε…

Larger than life, εκκεντρικός σε όλα του, αυτοκαταστροφικός, απερίσκεπτός, τρελός, παράδειγμα προς αποφυγή…

Μάλλον ήταν όλα τα παραπάνω…

Παίχτες, όμως, σαν το Roy Tarpley μας έστειλαν στα ανοιχτά γηπεδάκια όταν ήμασταν παιδιά…

Για παίχτες σαν κι αυτόν αγαπήσαμε την «σπυριάρα»..

RIP Roy




There are no comments

Add yours