eurobaske

Ευρωμπάσκετ: Στιγμές με την “επίσημη αγαπημένη”

Σε λίγες ώρες ξεκινάει το Eurobasket 2015 και η ομάδα του www.p314.gr γυρίζει πίσω τον χρόνο…

1987. Τότε που το λιπ γκλος δεν ήταν φάουλ.

Του Γιώργου Γιαννακέα

Ζυρίχη, Σεπτέμβρης, 1985. Ο Joey Tempest περνάει το κατώφλι των Powerplay Studios. Έξω βρέχει. Ή τέλος πάντων ψιχαλίζει. Το δερμάτινο τζάκετ του μυρίζει ακόμη καπνίλα από την κραιπάλη της χθεσινής βραδιάς. Ξέρει καλά ότι το μόνο που δεν ήπιε ήταν ο ποταμός Λίματ. Λογικό. Δεν είναι και λίγο να βλέπει ότι, τέσσερα χρόνια μετά, το ριφάκι που έγραψε σε ένα μισοπεθαμένο Korg Polysix γίνεται επιτέλους άλμπουμ. Η ολόχρυση περμανάντ του αστράφτει από ικανοποίηση καθώς παρκάρει το γεμάτο αλκοόλη κορμί του σε έναν ξεφτισμένο καναπέ.

«Σας μυρίζει κάτι;» ήταν η πρώτη του κουβέντα όταν άνοιξε τα μάτια του δύο μέρες μετά. O κιμπορντίστας Mic Michaeli, αν και μέλος των Europe, δεν ένιωθε καθόλου ευρωπαίος εκείνη τη στιγμή. Θα τον έπνιγε με μεγάλη ικανοποίηση για τη διήμερη καθυστέρηση που είχε προκαλέσει στην ηχογράφηση. Τελικά το μόνο που έπνιξε ήταν τον θυμό του. Με χείλη γεμάτα λιπ γκλος τού απάντησε ένα ημιδιαφανές «όχι» εκ μέρους όλης της μπάντας. «Κι όμως» ανταπάντησε ο Tempest σνιφάροντας παράλληλα λίγο αέρα. «Μυρίζει τιρινίνι» είπε και κατευθύνθηκε προς το εσωτερικό του στούντιο.

Παγκράτι, 14 Ιουνίου 1987.
«Η πρόκριση στα χέρια αυτού του τίμιου γίγαντα» ακούγεται να λέει ο Φίλιππας Συρίγος μέσα από μία όχι 3D HD τηλεόραση. Ο επτάχρονος τότε Γιώργος δυστυχώς δεν έχει καταλάβει καν ότι η Ελλάδα είναι στον τελικό και, συνεπώς, δεν μπορεί να εκτιμήσει την υπερβλακοσύνη της ατάκας αυτής. Τέλος πάντων. Ο γίγαντας εκτός από τίμιος αποδείχτηκε και εύστοχος, το ταμπλό έγραψε 101-103 και, μετά από λίγο καιρό, βγήκαν και γαριδάκια με το σκορ. «Γεύση από τελικό!» δεν ήταν το σλόγκαν τους.

Λίγες χιλιάδες χιλιόμετρα παραδίπλα, ο Joey Tempest προσπαθεί μόνος να τερματίσει το Castlevania σε έναν Commodore 64. Πατάει pause. Σνιφάρει παραξενεμένος λίγο αέρα. Και μετά ξανά και ξανά.

«Ιδέα μου θα ‘ναι» μονολογεί και συνεχίζει το παιχνίδι του. Δεν το τερμάτισε ποτέ.

Ο Γιώργος το τερμάτισε.

Στην επόμενη σελίδα μια ακόμη απεικόνιση του πρώτου έπους της «επίσημης αγαπημένης» από κάποιον που το θυμάται καλά




There are no comments

Add yours