lithuania.1992

Οι Grateful Dead έστειλαν τους Λιθουανούς στους πρώτους τους Ολυμπιακούς

Μπορεί κάποιος να μην το φαντάζεται, αλλά η Λιθουανία είναι μια μικροσκοπική χώρα. Η μια από τις 3 Βαλτικές Δημοκρατίες (μαζί με Εσθονία και Λετονία) έχει μόλις, μόλις 2.916.443 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2015. Όλοι, όμως, πρέπει να λατρεύουν το μπάσκετ…

Σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορεί να εξηγηθεί ο αριθμός παιχτών που έχουν «παραχθεί» στην χώρα ούτε φυσικά και οι συνεχείς διακρίσεις της Εθνικής τους στο άθλημα. Η Λιθουανία –πριν την προσχώρηση της στην ΕΣΣΔ– είχε κατακτήσει το (πρώτο) Ευρωμπάσκετ το 1937 και το 1939 ενώ εάν έχετε μείνει πίσω στις εξελίξεις η «Lietuva» την Κυριακή των εκλογών (20 Σεπτεμβρίου 2015) θα παίξει στο δεύτερο συνεχόμενο τελικό της στο Ευρωμπάσκετ και είναι στον δρόμο για την συμμετοχή της το 2016 στους 7ους συνεχόμενους Ολυμπιακούς της ιστορίας της.

Βέβαια, η πρώτη της επίσημη συμμετοχή στην Ολυμπιακή διοργάνωση –στην νέα εποχή της χώρας- φαντάζει και ως η πιο ενδιαφέρουσα.

Η Λιθουανία υπήρξε η πρώτη Σοβιετική Δημοκρατία που διακήρυξε την ανεξαρτησία της, το Μάρτιο του 1990 και, φυσικά, τα πρώτα χρόνια μόνο εύκολα δεν ήταν. Αντιθέτως ήταν πολύ δύσκολα…

Το μπάσκετ, όμως, ήταν στο αίμα τους και ήθελαν όσο τίποτε άλλο να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992 σαν αυτόνομο κράτος. Ευτυχώς για αυτούς υπήρχαν και 4 τύποι, που το 1988 είχαν κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς σαν –βασικοί- παίχτες της Σοβιετικής Ένωσης. Οι Αρβίντας Σαμπόνις, Σαρούνας Μαρτσουλιόνις, Ρίμας Κουρτιναιτις και Βαλντεμάρας Χομίτσιους ήθελαν και αυτοί σαν τρελοί να είναι στους Ολυμπιακούς,εκπροσωπώντας την χώρα τους και έκαναν ότι μπορούσαν για να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα.

Βασικότερη όλων ήταν η συνεισφορά του Μαρτσουλιόνις, που το 1991 είχε καταφέρει να παίζει στο NBA για τους Golden State Warriors. Για να μπορέσει να συγκεντρώσει χρήματα για να στηρίξει την νεοσύστατη Εθνική της Λιθουανίας, ξεκίνησε να κάνει προσωπικές εμφανίσεις και να διοργανώνει εράνους σε σπίτια στην Bay Area στο Σαν Φρανσίσκο, εξασφαλίζοντας κάποιες εκατοντάδες δολάρια την φορά.

Η κατάσταση εξελισσόταν σχετικά αργά μέχρι που μια τοπική εφημερίδα ασχολήθηκε με το ζήτημα και προχώρησε σε σχετικές δημοσιεύσεις στις σελίδες της. Το ρεπορτάζ διάβασαν διάφορα μέλη του μουσικού συγκροτήματος Grateful Dead και αποφάσισαν να συμβάλλουν με τον τρόπο τους.
O Μαρτσουλιόνις συνάντησε το συγκρότημα μετά από μια συναυλία στο Detroit και οι μουσικοί του παρέδωσαν μια επιταγή με ένα πολύ σημαντικό ποσό, το οποίο επέτρεψε στην ομάδα της Λιθουανίας να λάβει μέρος στο προολυμπιακό τουρνουά για τους Αγώνες της Βαρκελώνης.
Επιπρόσθετα, οι Grateful Dead σε δεύτερο χρόνο απέστειλαν στους παίχτες της Λιθουανίας πολλά κιβώτια με t-shirts και βερμούδες με το παραδοσιακό σκελετό σήμα-κατατεθέν της μπάντας να «καρφώνει» σε μια μπασκέτα με την λέξη «Λιθουανία» γραμμένη από πάνω. Τα ρούχα ήταν βαμμένα με DIY (tie dyed) και ψυχεδελικό τρόπο και σε κόκκινο, κίτρινο και πράσινο τόνους – στα χρώματα δηλαδή της νέας σημαίας της Λιθουανίας.

lithuania.t-shirt

Το όλο project έφερε την υπογραφή του Greg Speirs, ο οποίος, μάλιστα, προσέφερε το 100% των κερδών από την χρήση του Slam Dunking Skeleton στην Λιθουανία, η οποία το αξιοποίησε με διάφορους τρόπους.

greg. speirs
Για να γυρίσουμε, όμως, στο μπάσκετ, οι Ολυμπιακοί του 1992 λάμβαναν χώρα σε έναν κόσμο τελείως διαφορετικό. Σε ένα κόσμο που ξεκινούσε να αλλάζει. Η Σοβιετική Ενωση και η Γιουγκοσλαβία δεν υπήρχαν πια και χώρες όπως οι Κροατία, Σλοβενία, Λιθουανία, Λετονία και Εσθονία επέστρεφαν στην διοργάνωση. Συνολικά 25 εθνικές ομάδες εκδήλωσαν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν στο Προ- Ολυμπιακό τουρνουά μπάσκετ και μόλις τέσσερις κατάφεραν να φτάσουν στην Βαρκελώνη.
Οι Λιθουανοί κατάφεραν να προκριθούν αλλά αυτό δεν ήταν το μεγαλύτερο τους κατόρθωμα.. Στην Βαρκελώνη έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά, όπου κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν την Dream Team των Jordan, Magic, Pippen, Βird κλπ. Tην καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, που παρεπιμπτόντως προέκυψε μετά την αποτυχία των ΗΠΑ στους προηγούμενους Ολυμπιακούς και την ήττα της από την ΕΣΣΔ, στην οποία αναφέραμε λίγες γραμμές παραπάνω ποιοι 4 συμμετείχαν με πρωταγωνιστικό ρόλο… Τώρα, όμως, η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική, οι αμερικανοί είχαν στείλει τους NBAers για να πάρουν εκδίκηση και οι Λιθουανοί «έφαγαν» 51 πόντους στο κεφάλι- 76–127 και οι Λιθουανοί στον μικρό τελικό.
Εκεί συνάντησαν –για τρίτη φορά μέσα στην χρονιά- την Ενωμένη Ομάδα ή Κοινοπολιτεία ή με άλλα λόγια, την ομάδα με την οποία αγωνίστηκαν στην Βαρκελώνη οι αθλητές από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες εκτός των Βαλτικών χωρών. Η Λιθουανία νικά με 82-78 και αυτή η μικροσκοπική χώρα με τα μόλις δυο χρόνια αυτονομίας κατακτά το πρώτο της μετάλλιο, που είναι για τους παίχτες ισοδύναμο της απόλυτης ευτυχίας. Η δήλωση του Σαμπόνις όταν καλείται να συγκρίνει αυτό το μετάλλιο με εκείνο που κατέκτησε με την ΕΣΣΔ το 1988 τα λέει όλα. «Το μετάλλιο στην Σεούλ ήταν χρυσό αλλά αυτό το χάλκινο είναι η ψυχή μας» λέει το «Θαύμα της Φύσης» και δεν μπορεί κανείς να τον αμφισβητήσει.

Η μικρή Λιθουανία έχει κατακτήσει στην πρώτη της συμμετοχή σε επίσημη διοργάνωση το πρώτο της επίσημο μετάλλιο και για αυτό στα αποδυτήρια οι παχτες πανηγυρίζουν σαν τρελοί. Εκείνη την στιγμή, ο  Μαρτσουλιόνις αποφασίζει πως η ομάδα πρέπει να τιμήσει τους Grateful Dead και τον Speirs, που πίστεψαν σε αυτούς όταν κανείς άλλος δεν το έκανε.

Όλη η ομάδα φοράει τα πολύχρωμα ψυχεδελικά ρούχα με τους σκελετούς που είχε στείλει το συγκρότημα και μας χαρίζουν την πιο εντυπωσιακή, πολύχρωμη και γεμάτη πραγματική, αφτιασίδωτη και αδιαπραγμάτευτη χαρά σε τελετή απονομής μεταλλίων…

Υγ, Με την ιστορία αυτής της ομάδας έχει ασχοληθεί και το ντοκιμαντέρ «Τhe Other Dream Team» που γυρίστηκε το 1992. Παρακάτω ακολουθεί τόσο το trailer όσο και ολόκληρη η ταινία για όσους έχουν χρόνο. Πραγματικά αξίζει…

Το trailer

Ολόκληρη η ταινία




There are no comments

Add yours