machine

Οι Machine Head δεν μας άφησαν να πάρουμε ανάσα

Ο Rob Flynn ρωτάει πόσοι είναι first-timers σε μια συναυλία Machine Head. Είμαι ένας από αυτούς. Κι ας είμαι (σχεδόν) 34 κι ας είχα το «Burn My Eyes» σε (γραμμένη TDK) κασέτα πριν από 20 ολόκληρα χρόνια. Δεν ήμουν ούτε το 2012 στο Terra Vibe ούτε το 2004 στο Gagarin205. Φέτος, όμως, δεν γινόταν να το χάσω. 2,5 ώρες set ήταν αυτό. «Αn evening with Μachine –fuckin- head». Ηλικίες θα κοιτάμε τώρα;

Άλλωστε και ο Flynn έχει καβατζάρει τα 48 πια…

Όπως φαίνεται, δεν ήμουν ο μόνος που είχε τις ίδιες σκέψεις. Το Votanikos Live Stage έχει γεμίσει. Πριν από λίγο καιρό, όπως παραδέχτηκαν και οι ίδιοι οι Machine Head, οι συναυλίες στην Ελλάδα ήταν σχεδόν σίγουρο πως θα ακυρωθούν. Τελικά μπορεί ο χώρος να άλλαξε 3 συνολικά φορές, αλλά το Σαββάτο 26/9 (όπως και το προηγούμενο βράδυ στην Θεσσαλονίκη) είμαστε όλοι εκεί για να απολαύσουμε μια μπάντα, που εδώ και 20 χρόνια δεν λέει να κατεβάσει ταχύτητες ή να χαλαρώσει.

Αυτό γίνεται αντιληπτό από την πρώτη στιγμή. «Imperium» και ο πανικός ξεσπά, στα καπάκια Beautiful Mourning και αμέσως μετά τα βιολιά του «Now We Die» ακούγονται από τα ηχεία. Τα πρώτα άλατα στους αυχένες έχουν αρχίσει να σπάνε, οι φωνές ξεκινούν να κλείνουν. Ακόμη και ο χώρος έχει αρχίσει να διαλύεται. Από την οροφή ξεκολλάνε και αρχίζουν να πέφτουν κομμάτια (μάλλον) ηχομόνωσης, που καλύπτουν τις λαμαρίνες. Λάβα.

Κοιτάζω από τον εξώστη τα mosh pits, τον κόσμο που τα δίνει όλα, τους Machine Head που κάνουν λες και είναι 20 χρονών. «Do you want to go old-school ?» ρωτάει ο Flynn και μας πυροβολεί με το «From this day». Eμένα τουλάχιστον με γυρνάει πραγματικά στα χρόνια του σχολείου.

«Time to see, believe this in me, The pain that i feel deep inside…»

Πριν το προλάβω να το καλοσκεφτώ βουτάμε ακόμη πιο βαθιά στο παρελθόν: «Τen Ton Ηammer» και το headbaning δυναμώνει. Οι Machine Head έχουν έρθει αποφασισμένοι να «πάρουν κεφάλια» και δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα. Άλλωστε ο κόσμος ακριβώς αυτό ζητάει από αυτούς. Το δείχνουν τα mosh pits και τα παθιασμένα sing alongs. Ο ιδρώτας και ο καπνός που έχουν αρχίσει να ποτίζουν το μέρος. Το «Μachine –fucking- head» που δονεί στα κενά την ατμόσφαιρα.

«The Blood, the Sweat, the Tears» όπως τραγουδάνε κι αυτοί…

head

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Flynn είναι μόνος του πάνω στην σκηνή και με μια ακουστική κιθάρα είναι έτοιμος να ξεκινήσει το «Darkness Within». Πριν από αυτό, όμως, ευχαριστεί τον κόσμο, που είναι εκεί, που έδωσε 28 ευρώ – που σε πολλούς δεν περισσεύανε- για να γεμίσει έναν συναυλιακό χώρο και να δει μια μπάντα, που παλεύει εδώ και 20 χρόνια.

«Θα μπορούσατε να μην είστε απόψε εδώ. Είναι Σάββατο βράδυ. Θα μπορούσατε να είστε σε κάποιο dance club και να ακούτε το dj να πατάει ξανά και ξανά το space στο laptop»

O Flynn σολάρει με τις λέξεις αυτή την φορά. Εν μέρει γουστάρει, εν μέρει προσπαθεί να δώσει στην μπάντα τις ανάσες που χρειάζονται. Θυμάται το Rockwave του 2012 αν και δεν μπορεί να θυμηθεί το όνομα του festival. Λέει πως τότε ο εξοπλισμός τους κόλλησε κάπου στα σύνορα και έπαιξαν με δανεικά όργανα και ενισχυτές από τους Black Label Society. Μετά ξεκινάει το κομμάτι και γουρλώνει τα μάτια όταν το κοινό από κάτω τραγουδάει όλους τους στίχους.

Στην συνέχει το Bulldozer και λίγο αργότερα το Davidian μας θυμίζουν γιατί θα έπρεπε ούτως ή άλλως να πάμε κάποια στιγμή σε μια συναυλία Machine Head. Descend the Shades of Night, Now I Lay Thee Down και Take Me Through the Fire μας κρατάνε σε εγρήγορση και μας πηγαίνουν στο Aesthetics of Hate, που θα ταξιδέψει ψηλά για τον Dimebag. «Τον αδερφό μου, τον αδερφό σας» όπως λέει ο Flynn.

O κόσμος έχει ξεφύγει. Είμαι σίγουρος πως οι τύποι στις πρώτες σειρές έχουν γεμίσει μελανιές. Εμάς έχει αρχίσει να κλείνει ο λαιμός μας από τις φωνές. Το μαγαζί διαλύεται. Αλλά οι Machine Head ακμαιότατοι. Ο ήχος τέλειος, το δέσιμο τους άψογο, η ενέργεια τους στο 1000%.

«Halo» και 9 λεπτά γεμάτα ένταση για το φινάλε. Έχουν περάσει 2,5 ώρες από τότε που ανέβηκαν στην σκηνή. Κανείς δεν έχει παράπονο. Μια από τις καλύτερες συναυλίες στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια. Η καλύτερη, ίσως, σε κλειστό χώρο.

Βγαίνουμε έξω στην Ιερά Οδό με την βροχή να πέφτει με δύναμη.

Σκέφτομαι πως δεν έπαιξαν το «Old». Αλλά δεν πειράζει απόψε ήμασταν όλοι «νέοι»…

Υγ. Τα τρελοκομεία την άλλη μέρα ήταν στην Βάρκιζα για μπάνια…

varkiza

Machine Head Setlist Votanikos, Athens, Greece 2015, An Evening with Machine Head




There are no comments

Add yours