Lee_Ranaldo03

You got to love Lee

Γράφει η Α.Κ.

Για τους Sonic Youth δεν θα επεκταθώ. Αν δεν τους ξέρετε ήδη, ό,τι κι αν χρειαζεστε θα το βρείτε σε μια αναζήτηση. Διαβάστε λοιπόν στο Wikipedia να ξεστραβωθείτε.

Κατά την διάρκεια της πορείας τους ως μπάντα, οι Sonic Υοuth επισκεφτηκαν την Αθήνα μας 4 φορές* και είχα την τύχη και την μεγάλη χαρά να τους δω να παίζουν live τις 3 από αυτές.

Ήταν τότε, στην εφηβεία, που η συναυλία των Sonic Youth στο Ρόδον το 99 υπήρξε για μένα μια πρωτόγνωρα μαγική εμπειρία. Κάτι σαν ονειρικό κάλεσμα.

Τότε που δίσκοι όπως το Bad Moon Rising, Evol, Sister, Experimental Jet Set, Daydream Nation, Goo, Dirty, A Thousand Leaves (διάολε, μην με βάλετε να διαλέξω) είχαν μιλήσει στην καρδούλα μου με πρωτοφανή διαύγεια. Η diy / noise / art rock πειραματική αισθητική τους ταίριαζε γάντι με τις ελπίδες μου για επανάσταση, ελευθερία και αποδόμηση του σύμπαντος και εξέφραζε τις κλωτσιές που ήθελα να ρίξω στους τοίχους του κοινωνικού κατεστημένου , τρόπον τινά.

Μουσική με ποίηση και ατελείωτους πειραματισμούς στην κιθάρα, κουβέντες με τους κολλητούς στο προαύλιο του σχολείου, στίχοι πάνω στα τετράδια και τα θρανία. Τότε που δεν ξέραμε τι μας επιφυλάσσει η ζωή μετά το σχολείο.

leeranlado2

Και για να περάσουμε στο σήμερα, όπως καταλαβαίνετε, όταν ανακοινώθηκε η εμφάνιση του Lee Ranaldo στην Αθήνα ήμουν από αυτούς/ες που ένιωσαν ένα τσίμπημα στην σπονδυλική στήλη. Και όσο περνούσε ο καιρός και μεγάλωνε η προσμονή μου για την συναυλία , άλλο τόσο θέριευε και η αγωνία μου για το αν ο Lee μπορεί να με συγκινήσει 15 χρόνια μετα.

Φτάνοντας στον Παρνασσό (όχι το βουνό) εκείνο το βράδυ συνάντησα 2 φίλους και καθήσαμε στην πρώτη σειρά. Μετά τους πειραματικούς 003 Sancho που εμφανιστηκαν με μια κιθάρα και ένα βιολί, ήρθε και η σειρά του Lee. Μονος του με την κιθάρα του, μας χαιρέτησε και μας παρουσίασε κάποια από τα τραγουδια που έχει συνθέσει τα τελευταία χρόνια και έχουν συμπεριληφθεί στα 2 τελευταία του πρoσωπικά του album “Between the Times and the Tides” & “Last Night on Earth” μαζί με μια διασκευή στο “Revolution Blues” του Neil Young.

Θα ξεχωρίσω μερικά σκόρπια κομμάτια που μ αρεσουν περισσότερο όπως “Off the Wall”, “Stranded”, “Xtina as I Knew Her”, Last Night on Earth ,“the Rising Tide”, “Ambulancer”.

Μας έπαιξε με το πάθος και τον ενθουσιασμό κάποιου που αγαπάει την τέχνη του και είναι χαρούμενος που είμαστε εκεί για να την μοιραστεί μαζί μας. Εμφανίστηκε όχι σαν τον φτασμένο “rock star” που με 30 χρόνια πορεία στην πλάτη του έσπρωξε τόσους νέους να πάρουν μια κιθάρα και να παίξουν μουσική ή να γράφουν στίχους ή να πειραματίζονται εν γένει με οποιαδήποτε μορφή τέχνης τους εκφράζει, αλλά σαν ένας φίλος που ζει στο σήμερα και ήρθε να μας πει τα νέα του. Στο τέλος της βραδιάς μας χαιρέτησε σεμνά λέγοντας : “ I’ll be right outside for a while if you want to say hello, or chat”.

Περπατώντας προς το μετρό μετά το live, κάποιος φίλος σχολίασε: «αυτός ο Lee Ranaldo παρά την ηλικία του, είναι λίγο κολλημένος στην εφηβεία» .

Κι εμείς μαζί του…

lee ranaldo1

Ακολουθούν random προσωπικές επιλογές από Lee Ranaldo και Sonic Youth για να νιώσετε.

Lee Ranaldo

καποια sonic youth με Lee Ranaldo στα φωνητικά

Για όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα από sonic youth πατήστε την λίστα




There are no comments

Add yours