hongkong

Οι ομπρέλες του Χονγκ Κονγκ

Tου Αντώνη Κουρουτάκη *

Στα τέλη του Αυγούστου η μόνιμη επιτροπή της Κυβέρνησης της Κίνας εξέδωσε μια απόφαση για την διαδικασία εκλογής του Κυβερνήτη του Χονγκ Κονγκ. Με την απόφαση αυτή όρισε ότι το χρίσμα της υποψηφιότητας θα λάβουν, μόνο όσοι πάρουν την έγκριση του πενήντα τοις εκατό ενός αντιπροσωπευτικού σώματος, το οποίο αποτελείται κυρίως από τις επαγγελματικές τάξεις του Χονγκ Κονγκ. Επί της ουσίας, με αυτό τον τρόπο ορισμού των υποψηφιοτήτων, αποκλείεται η όποια υποψηφιότητα από το κόμμα υπέρ της Δημοκρατίας, που κατά τις δημοσκοπήσεις είναι το πιο δημοφιλές και κατά καιρούς έχει εκφράσει αυστηρή κριτική έναντι της Κίνας.

Αυτή η απόφαση ξεσήκωσε τον κόσμο και τον οδήγησε στους δρόμους. Το Κίνημα της Ομπρέλας, το αποκάλεσε ο Τύπος. Η ομπρέλα έγινε σύμβολο. Δεν ήταν μόνο χρήσιμη απέναντι στα καιρικά φαινόμενα. Κυρίως προστάτευε τους διαδηλωτές από τα δακρυγόνα και τα λοιπά χημικά που χρησιμοποίησε η αστυνομία για να απωθήσει τα πλήθη. H στάση του Χονγκ Κονγκ απέναντι στη Κίνα μας φέρνει στο νου ιστορίες όπως εκείνη του Δαυίδ με το Γολιάθ.

Η Κίνα πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να δαιμονοποιηθεί. Είναι μια υπερδύναμη, ο ηγεμόνας στην Ανατολή και αποστερεί από το δυτικοποιημένο πληθυσμό του Χονγκ Κονγκ τη Δημοκρατία. Δεν τους επιτρέπει να εκλέξουν με ανοιχτές διαδικασίες τους εκπροσώπους τους

Η αφήγηση αυτή αν και δεν απέχει από την πραγματικότητα, αγνοεί όμως μία σημαντική διάσταση. Και όπως η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από ψέμα, έτσι και η πλήρης απόδοση των ευθυνών στην Κίνα για το πολιτικό αδιέξοδο που βρίσκεται το Χονγκ Κονγκ είναι υπεραπλούστευση και δεν συμβάλλει στο να βρεθεί πολιτική λύση.

Η πραγματικότητα είναι ότι η ισχυρή οικονομική ελίτ της πόλης στηρίζει τη μεταρρύθμιση που οριοθετήθηκε με την πρόσφατη απόφαση της Κίνας. Άλλωστε το αντιπροσωπευτικό σώμα, μόνιμοι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ, επί της ουσίας εκπροσωπεί την οικονομική ελίτ. Όσο και αν ακούγεται παράδοξο ,η κεντρική κυβέρνηση της Κίνας και η ισχυρή οικονομική τάξη του Χονγκ Κονγκ δεν θέλουν ανοιχτές διαδικασίες καθώς βλέπουν να απειλείται το οικονομικό θαύμα του Χονγκ Κονγκ.

Τουλάχιστον μέχρι το 2025 το Χονγκ Κονγκ αναμένεται να έχει πλεονασματικό προϋπολογισμό, η φορολογία εισοδημάτων είναι πολύ χαμηλή, ο ΦΠΑ είναι άγνωστη λέξη , οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος και υγραερίου είναι αμελητέοι, η ανεργία είναι χαμηλή. Όμως το Χονγκ Κονγκ μαστίζεται από ακραίες ανισότητες ενώ δε φημίζεται για τις κοινωνικές πολιτικές (sic) της κυβέρνησης. Κάτι λιγότερο από το ένα πέμπτο των μόνιμων κατοίκων έχει εισοδήματα περισσότερα από τα υπόλοιπα τέσσερα πέμπτα. Η ανισότητα αυτή που αυξάνεται ραγδαία χρόνο με το χρόνο αποτυπώνεται πολιτικά στην παρούσα κρίση.

Η οικονομική ελίτ φοβάται ότι άμα ανοίξουν οι διαδικασίες, η δημοκρατία θα φέρει μια πλειοδοσία παροχών που θα οδηγήσει σε λαϊκισμό και εν τέλει θα πλήξει την οικονομική της ευημερία. Αυτή η ανησυχία της οικονομικής ελίτ, αν και δεν εκφράζεται ευθαρσώς στο δημόσιο διάλογο, είναι κοινό μυστικό στους δρόμους της πόλης.

Βέβαια είναι πολύ βολικό να στοχοποιείται αποκλειστικά η Κίνα.

*Ο Αντώνης Κουρουτάκης διδάσκει Συνταγματικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της πόλης του Χονγκ Κονγκ.




There are no comments

Add yours