arkouda1

Η «Αρκούδα» -Μια παράσταση όπερας στο θέατρο Σημείο

Γράφει η Ελένη Καλογεροπούλου, Θεατρολόγος

Στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου «Σημείο» ο Νίκος Διαμαντής και ο Νίκος Βασιλείου, παρουσιάζουν την όπερα «Αρκούδα» του βρετανού συνθέτη William Walton – μια μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού του Τσέχωφ που ο Walton χαρακτήρισε «extravaganza σε μια πράξη». Το λιμπρέτο – που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1967 στο φεστιβάλ του Aldeburgh – συνέθεσε ο βρετανικός θρύλος του σεναρίου Paul Dehn και ο ίδιος ο William Walton.

Σε μεγάλο βαθμό αυτό το πρώιμο έργο συνοψίζει την ιδιαιτερότητα της δραματουργίας του Τσέχωφ. Ένας ιδιότυπος ρεαλισμός θέτει το κέντρο βάρους της δραματικής αφήγησης στις λεπτομέρειες – που συνιστούν τρόπον τινά την ίδια τη δράση – και ταυτόχρονα η υπερβολή των συναισθημάτων «εγκυμονεί» την κωμωδία. Με τρυφερότητα αλλά και χιούμορ απέναντι στην ανθρώπινη φύση ο Τσέχωφ οδηγεί μια καθημερινή σκηνή στις ακραίες της συνέπειες και τους χαρακτήρες στα όρια τις καρικατούρας.

Η χήρα Πόποβα θρηνεί για το χαμό του άπιστου συζύγου της. Εμφανίζεται ο Σμυρνόφ στο χείλος της οικονομικής καταστροφής και επιμένει να πάρει πίσω τα λεφτά που του χρωστούσε ο αποθανών σύζυγος. Η συζήτηση μετατρέπεται σε μια μάχη ανάμεσα στα δύο φύλα και οδηγείται σε αδιέξοδο. Ως μόνη λύση προβάλλει η μονομαχία. Ένας παθιασμένος έρωτας, όμως, θα πάρει τη θέση των όπλων και η ιστορία θα οδηγηθεί σε αίσιο τέλος.

Η παράσταση
Έξω από τις αίθουσες της Λυρικής και του Μεγάρου Μουσικής και το καθιερωμένο της πλαίσιο, η όπερα αποκτάει μια νέα σημασία. Δανείζεται το νόημα του νέου πλαισίου στο οποίο εντάσσεται, χωρίς να χάνει τον ιδιαίτερό της χαρακτήρα. Ανατρέπει και ταυτόχρονα ανατρέπεται σ’ έναν δημιουργικό διάλογο. Το εγχείρημα του Νίκου Διαμαντή διαρρηγνύει τις συμβάσεις εγκαινιάζοντας έναν γόνιμο προβληματισμό ως προς τα όρια του αποδεκτού και τη φύση της θεατρικής δημιουργίας.

Ένα πιάνο επί σκηνής, με τον Νίκο Βασιλείου που υπογράφει τη μουσική διδασκαλία να εκτελεί ζωντανά τη μουσική του λιμπρέτου. Ένα λιτό σκηνικό με ένα μείγμα ρομαντισμού και σουρεαλισμού, με κοστούμια και φωτισμούς που παραπέμπουν σε ένα αφαιρετικό αλλού. Πρόκειται για ένα θέαμα που βασίζεται στις αντιθέσεις. Ένα παιχνίδι ανάμεσα στην καρικατούρα και το ρομαντισμό. Ο λυρισμός της όπερας σε αντίστιξη με τη σύγχρονη θεατρική σκηνή. Η εγγύτητα ηθοποιών και θεατών και η απόσταση που επιβάλλει ο μουσικός λόγος.

Οι ερμηνείες κυμαίνονται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα αποδίδοντας με επιτυχία το διπλό στόχο της μουσικής και υποκριτικής απόδοσης του λιμπρέτου. Ξεχωρίζουν για την ιδιαίτερη ευαισθησία στην υποκριτική η Ειρήνη Αθανασίου (Πόποβα) και ο Μιχάλης Κατσούλης (Σμυρνόφ).

Μουσική: William Walton
Λιμπρέτο: Paul Dehn -William Walton επάνω στο ομώνυμο θεατρικό του Αντόν Τσέχωφ
Σκηνοθεσία-φωτισμοί: Νίκος Διαμαντής
Μουσική διδασκαλία και ζωντανή εκτέλεση μουσικής:
Νίκος Βασιλείου
Πόποβα: Ειρήνη Αθανασίου
Σμυρνόφ: Αρκάδιος Ρακόπουλος-Μιχαλης Ψύρρας
Λούκα: Μιχάλης Κατσούλης
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Παπαιωάννου.

Τελευταία παράσταση: Δευτέρα 24/11/2014
Διάρκεια: 1 ώρα.
Γενική είσοδος 10 ευρώ.

arkouda2




There are no comments

Add yours